سوگچامه

یه کم شبیه تیم برتونه . باید خیلی دقت کنی تا قیافه ش برات جا بیفته . هضم بشه . هضم که نه ٬ قیافه خوبی داره ٬ این رو هر کسی می فهمه ٬ منتها اگه از نزدیک ٬ خیلی نزدیک بهش خیره بشی پنج ثانیه یا بیشتر نگاش کنی یه چیزی اون وسط مسطا اذیتت می کنه . البته که مات شدن تو قیافه ش کار هر کسی نیست ٬ با وجود این هر کسی اون رو خوش قیافه نمی دونه . بیشتر می گن قیافه ش یه طوریه و کسی هم نمی تونه این یه طوری رو تفسیر کنه . مثلا از فرط ناامیدی می گن چشماش زیادی درشته و یا دهن گشادی داره یه چیزی تو مایه های کامرون دیاز . گاهی هم می گن جذابه و این اوج حماقت گوینده رو می رسونه و این نتیجه بر میاد که ما ادمها چه قدر با هم متفاوتیم . فقط باید کمی برای قیافه ش حوصله کرد و اون وقت دستت میاد ...

پ.ن : کلا من همیشه موندم تو دهن بی نهایت گشاد کامرون دیاز !

پ.ن : یه مرغ همیشه یه مرغه ٬ چیز عجیبی نیست !